zoutmijn en flipperen

Vandaag werden we om 5 over 8 opgehaald. We gaan naar de zoutmijn. Owen staat niet te trappelen, grotten zijn niet zijn ding. Maar omdat zijn mama het graag wilt doet hij het.

We verzamelen bij de ingang met 38 andere mensen voor de tour. De gids meldt zich en Owen is gelijk minder enthousiast. " hij is gewoon gekleed als de tower of terror"  en inderdaad alle gidsen lopen in speciale outfit die verdacht veel lijkt op de tower of terror outfit.

We mogen nu eerst 380 treden afdalen. En via houten treden lopen we naar beneden. Om in een smalle gang te verzamelen. 

De gids neemt ons mee door de gangen. En vertelt dat de mijn bijna 300 km gangen en ruimtes telt en dat we 1% vandaag zullen zien. En dat het verstandig is om bij hem in de buurt te blijven want anders kan het zo 20 jaar duren voor je weer iemand ziet want niet alle gangen worden dagelijks bezocht.  We hebben een gids met humor.

Hij verteld over de geschiedenis,  de gevaren van zoutwinning en hoe lang de mijn actief is geweest. Mensen leefden ook echt beneden. Er waren zelfs stallen voor paarden!!!

En in diverse ruimtes staan prachtige zoutbeelden. En dan komen we in een kerk!!! Gewoon een freaking kerk op 110 meter diepte!!

We kijken onze ogen uit. En nog steeds doet deze kerk dienst. Er is wel een speciale lift om hier te komen.

Wegkomen ook bij een zoutmeer. 

En na de kerk is er 7 min pauze. We kunnen koffie kopen en er is een souvenirswinkel. 

De gids verteld veel en weet veel over geschiedenis. Hij verteld over de tweede wereld oorlog en wat het betekent heeft voor de mijn. 

En we zakken steeds dieper de grond in, want vandaag komen we op 135 meter diepte.

En dan zijn we bijna aan het einde op 135 meter diepte zegt de gids dat we 20 minuten pauze krijgen om rond te lopen of naar het restaurant te gaan. Say what??!!. Ja er is een restaurant. Dus Owen en ik lunchen op 135 meter diepte onder de grond. Bizar!!!!

Dan slingeren we door allerlei gangen naar de exit. We gaan met de lift terug. Niet zomaar een lift. Nee zo een echte mijnlift. En we denken meteen aan Billy elliot. Voor we ons ook maar kunnen bedenken mogen we erin. Met 8 mensen proppen we ons in het liftje. Zo lift van rasters met gaten en je hoort echt ding als hij omhoog gaat. Door het donker zoefen we omhoog. En echt tower of terror is er niks bij. Het zou zo'n 40 sec duren maar man die duren lang!!!! Pffff het zweet breekt me aan alle kanten uit en ik knijp Owen zijn vingers fijn, maar ook hij heeft het niet naar zijn zin. En dan zijn we boven. Diepe zucht naast me en ik hoor duidelijk hem mompelen. "Ik neem voortaan de trap!!!" 

We moeten er beide omlachen dit was voor ons too much! 

Toch zijn we beiden ja ook Owen heel blij dat we dit gedaan hebben. Wat een indrukwekkende mijn en wat mooi allemaal. De lift had voor ons niet gehoeven.

Dan stappen we weer in de bus terug naar krakau. In het appartement gaan we even zitten voetjes omhoog.

We willen vanmiddag naar een flipperkastmuseum en dan zien we wel even wat we doen.

Er staan wel 40-50 flipperkasten en oude spelcomputers. We mogen er ook op spelen. We wilden eerst een uurtje gaan maar we hebben zo'n lol en na een uur hadden we nog niet alle flipperkast bespeeld dat we besluiten hier de middag door te brengen. 

Buiten gaat het regenen dus prima plan. Tussendoor (ook tussen de buien) pakken we even een terrasje 

En dan flipperen we verder tot het avondeten. Om 19 uur houden we het voorgezien. Dan lopen we door de regen naar het centrum en zoeken daar een steakhouse op.

We appen met thuisfront en dan lopen we terug naar het appartement. Onderweg scoren we nog een ijsje. 

In het appartement bellen we met het thuisfront. Bestellen een taxi voor morgen via bolt. Pakken we de boel in en zakken nog even onderuit. Weer een leuke dag. Morgen naar huis maar wat hebben we het leuk gehad!