canyoning

De wekker gaat om half 7. Poeh das afzien voor vele van ons. Maar om 7 uur sta ik met veroushka in de rij voor croissants en koffie. We ontbijten pakken de spullen en kwart voor 8 rijden we naar de afgesproken plek.
We treffen de gids en deze geeft aan dat we hem moeten volgen met de auto. We volgen hem 20 minuten en slingeren door de bergen. Best een mooie route.
Best? Nou de lucht kleurt steeds donkerder. Langs de weg is een parkeervak daar parkeren we naast een ander busje voor canyoning.
Het rommelt maar de gids zegt no worries. The storm Will pass through.
We hijsen de wetsuits met klimharnas op onze rug en gaan op pad.
We moeten eerst 20 min lopen. We zakken naar beneden en gaan door de stroming. Hier is het eindpunt. We moeten naar het beginpunt lopen dus we gaan de berg op. Terwijl we de berg oplopen begint het te regenen. En dan volgt de donder. Het flitst en dondert.
Ehh dit is minder. Terwijl we lopen regent het harder en harder. Voordeel het koelt af. Nadeel we zitten in het midden van de storm. En de donder komt dichterbij.
KABOEM! De bliksem slaat in de electrapaal waar we bijna naast staan. Iedereen schrikt zich kapot. De vonken springen er af. Pfffffffff
We komen even op adem. Hebben wij weer. We lopen verder. En terwijl we op adem komen en verder lopen zakt de donder weg. En als we bij het startpunt komen is het weg. 
Op de rotsen trekken we onze pakken aan. We hebben een happy adhd gids en die weet iedereen vrolijk en op zijn gemak te houden.
We worstelen, friemelen,  wringen, trekken ons in de pakken en snakken direct daarna naar verkoeling.
We beginnen meteen met een flinke sprong. Das meteen even slikken maar iedereen doet het. 
En dan mogen we via watervallen roetsen. En we bumper de stroming af. We lachen gieren brullen. De een gaat er met soepelheid af de ander botst en stoot en steken de benen meer omhoog dan omlaag. (Zuiging van de zwaartekracht zeg maar)
En al snel volgen er meer sprongen. Niet iedereen springt je mag ook overslaan
En dan mogen we via een zipline het water in springen. Man wat is dat hoog!!!
Gelukkig geeft de gids je een zetje bij het springen. 1,2,3 want anders had hij bij mij mogen doorvertellen maar oh wat was dat stoer. 
Veroushka springt van elke rots waar ze vanaf mag stoere meid.

Owen heeft geen enkele angst en gaat vaak voorop of als eerste. Samen met ilja springt hij van het hoogste stuk.
ook jorinde pakt veel sprongen mee maar een paar slaat ze over. Ook ik doe niet alles. Michiel bekijkt het allemaal liever vanuit het water.
Ook moeten we onder een boomstronk door onder water. Dit vond veroushka niet tof. Toch heeft ze het gedaan. Michiel en liesbeth slaan deze over. En deze was voor mij ook even te, maar goed ervaring rijker.
De omgeving is prachtig en helaas aan dit avontuur komt een einde. We eindigen in de stralende zon.
 Puffend hijgend komen we boven bij de auto. Iedereen denkt maar aan 1 ding. Uit die wetsuit uit!.
En we stropen, trekken, wringen ons eruit pfffff. Dan naar de auto. Heerlijk water!
Wat zijn wij stoer!!
We hebben het gedaan we hebben gelachen. Gejuicht en staan beven maar wat een toffe ervaring weer
We stappen in de auto nadat we ons omgekleed hebben. Yay voor onze grote handdoeken en gaan boodschappen doen.
Op de camping gaan de 2 kleine direct naar het zwembad. De rest stort neer bij de tent.en zo hangen we in de mat, liggen op stoelen. Tekenen en doen later nog een plonsje
We nemen een ijsje en starten om 20 uur aan het avondeten. 
En we sluiten de avond af bij liesbeth en ilja. De Kids zwerven over de camping

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

krakau here we come

italica

terugreis